به نام همون خدایی که هممون قبولش داریم
نمیدونم این روزها چه اتفاقات عجیبی برای من میافته برای خانواده دو نفریمون
اما میدونم هنوزم مثل قبل همونوطوری زندگی رو دوست دارم!شاید علنی حرفی نزنم اما شکر!زندگیم خوبه!خدایا دمت گرم
کامنتی از یه دوست دیدم منو برد به سال های دانشجویی...یادش بخیر همه رفقای اون روزها بچه های خوبی بودن.دمشون گرم.از دانشگاه خاطرات خوشی برام مونده.چون به کسی بدی نکردم با همه خوب بودم.
یادش بخیر.
دلم خیلی گرفته این روزها.چون دارم تاوان کاری رو پس میدم که من نکردم.
جاش نبود اینها رو بگم..شرمنده..
راستی روز مادر و روز زن رو هم تبریک میگم.برای این روز چه نقشه ها که نکشیده بودم اما....

